Anne-Baba Tutumlarının Çocuğun Gelişimi Üzerine Etkileri


Çocuk, yetiştiği aile içinde iletişimi, kişilerarası ilişkiler kurmayı, karşılaştığı güçlüklerde çözüm üretmeyi ve kendi olmayı öğrenerek büyür.

Anne ve babasını izler, rol model alır. Anne ve babaların tutumları, davranış biçimleri, iletişim stilleri çocukların üzerinde yaşamsal bir önem taşımaktadır. Bu önem; çocuğun doğuştan getirdiği mizaç özelliklerine ek olarak anne ve babasının ona olan davranış örüntülerini gözlemleyerek kişiliğini oluşturmasıdır.

Ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumları incelendiğinde temelde üç ana başlık altında toplanmaktadır. Otoriter Tutum, Demokratik Tutum, İzin Verici Tutum

Otoriter tutuma sahip ebeveynlerin, çocukları sürekli bir denetim ve baskı altındadır. Bu tür ebeveynler büyük oranda yönergeci, değer ve itaate önem veren ve kendi ebeveynlerinden devir aldıkları davranış biçimini sürdüren bireyler olabilirler. Anne ve baba çocuktan kurallara sıkı sıkya uymasını bekler ve bu tutumda ceza ön plandadır. Bu tutuma sahip ebeveynlerin çocukları süreç içerisinde katı kuralları olan ve bunlara uyulmadığı halde kaygı belirtileri gösteren, kişilerarası ilişkilerde diğerlerine daha bağımlı bireyler olabilirler.

Demokratik tutuma sahip ebeveynler, çocuk üzerinde kontrol ve disiplini sürdürürken, çocuklarına kararlarının nedenlerini açıklarlar ve bazen bu kararlarda esneklik gösterebilirler. Demokratik anne ve babalar talepkar olabilirler ancak çocuk merkezli davranırlar. Çocuğun sorumluluğunu alması, iş birliği yapabilmesi ve kendini düzenlemesi önemlidir. Aile içinde verilen kararlarda çocuğun fikri önemlidir.

Bu ebevynler disiplin yöntemi olarak cezayı ya hiç kullanmazlar ya da nadiren başvururlar. Çocuğun olumlu davranışlarını destekleyici tutum içerisindelerdir ve bu çocuklar olgundurlar, dirençli ve başarı yönelimlilerdir. Kendilerini ifade etme özellikleri gelişmiştir, kişiler arası ilişkileri oldukça güçlüdür ve bağımsız birey olma sürecini iyi yönetebilirler.

İzin verici tutuma sahip ebeveynler, çocuklarının her eylemlerini kendilerine bırakarak yapmaları konusunda müsade ederler. Çocuklarına karşı sıcak ve sevecen davranırlar ve onlar üzerinde kontrolleri yoktur. Ancak izin verici tutuma sahip ebevynler ikiye ayrılmaktadır; İzin Verici/ Şımartıcı ve İzin Verici/ İhmalkar

İzin verici/ şımartıcı ebeveynler çocuklarına karşı yüksek düzeyde kabul ve ilgi, düşük düzeyde kontrol ve denetim sergilerler. Bu durum, çocukların davranış sınırlarını bilme konusunda olumsuz etkileyebilir ve sınır problemlerini orataya çıkarabilir.

İzin verici/ ihmalkar anne babalar ise düşük düzeyde kabul ve ilgi, düşük düzeyde kontrol ve talep sergilerler. Bu ebeveynler sadece çocuklarının temel ihtiyaçlarını gözetirler, onlara sıcak davranmazlar ve yine aynı şekilde sınırlamazlar.

Bir çocuğun gelişimsel sürecinde; uygun ve dengeli ebeveyn tutumları oldukça önemli ve çocuğun sağlıklı bir benlik ve kişilik gelişiminin yapı taşıdır.

Bu süreçte, Güven ailesi olarak, siz ebeveynlerin her zaman yanındayız.

Uzm. Psk. Nihan Kavurmacı


Şərhlər

Yüklənir...

Müəllif

Ortopediya və Travmatologiya və 52 daha çox

Əlaqədar Məqalələr